راه حل های مدیریت منابع آب مبتنی بر طبیعت

راه حل های مدیریت منابع آب مبتنی بر طبیعت

راه حل های مدیریت منابع آب مبتنی بر طبیعت به واقع از طبیعت الهام گرفته وعموما از پروسه های طبیعی برای کمک به بهبود مدیریت آب استفاده می نماید. این روش حفاظت یا بازسازی اکوسیستم های طبیعی ، ایجاد یا صعود فرایندهای طبیعی در اکوسیستمهای اصلاح شده یا مصنوعی را در بر میگیرد. روند فوق در مقیاس میکرو یا ماکرو می تواند مورد استفاده قرار گیرند. در سال های اخیر نگاه و توجه به راه حل های مدیریت منابع آب مبتنی بر طبیعت به طور قابل توجهی بیشتر شدن یافته است. این مسئله با توجه به رویکرد اصلی روش، به بخش وسیعی از سیاستگذاریها ، بخصوص در منابع آب، امنیت غذایی و کشاورزی، تنوع زیستی، محیط زیست، نزول عوامل فاجعه ساز، گسترش شهر سازی و دگرگونی‌ها اقلیمی، تعمیم داده شده است. همانطور یکه در دستور کار 2030 ،برای توسعه پایدار با پذیرش وابستگی متقابل ،اهداف مختلف نشان داده شده است، روند خوب مزبور نشانگر رشد منافع متقابل بهره برداران در سراسردنیا است و ازطرفی دیگرنیازمند حمایت جدی برای دستیابی به هدف مشترک بر پایه شناخت اقدامات متقابل میباشد .

با امعان نظر به این مسئله که تنها بکارگیری شیوه های معمول به امنیت پایدار آب نمی توان دست یافت ، پشتیبانی وارتقاء این روش برای دستیابی به دستور کار 2030 جهت توسعه پایدار بسیار مهم و مؤثر خواهد بود. در این مدل به جای کار درمقابل طبیعت با آن کار می کند و در خروجی یک وسیله ی ضروری فراتر از کار های متداول به منظور رشد بهره وری اجتماعی، اقتصادی و هیدرولوژیکی در مدیریت منابع آب فراهم می نماید. این روش مدیریتی نشان می دهد که تضمین های ویژه ای برای دستیابی به پیشرفت در زمینه تولید مواد غذایی پایدار، بهبود فضای شهری، دسترسی به خدمات آبرسانی و بهداشت، و افت خطر بروز بحران های مربوط به آب وجود دارد. آنها از سوی دیگر می توانند به تاثیرات اصلاحات آب و هوایی در منابع آب پاسخ دهند.

روش مدیریت آب بر پایه طبعیت با طراحی ،ترمیم و بازسازی ،در یک اقتصاد چرخشی (گردشی) فعالیت کرده و از آن حمایت می کند، که این امر باعث صعود بهره وری منابع شده ودر نهایت کم شدن ضایعات و جلوگیری از آلودگی، واز جمله استفاده مجدد و بازچرخانی آن را بدنبال خواهد داشت . از سوی دیگر از مفاهیم رشد سبز یا اقتصاد سبز که ازاستفاده پایدار منابع طبیعی و بهره برداری از فرآیندهای طبیعی برای حمایت از اقتصاد، بهره می برد حمایت می کند. استفاده از این مدل در بخش آب ،منافع اجتماعی، اقتصادی و محیطی از جمله بهبود سلامت انسان و معیشت، رشد اقتصادی پایدار، شغل مناسب، بازسازی و نگهداری اکوسیستم، حفاظت و صعود تنوع زیستی را در بر میگیرد. ارزش و منافع حاصل از برخی این نوع همکاریها می تواند به تصمیم گیری های قابل توجهی در جهت سرمایه گذاری ودر نهایت به نفع روش منجر گردد. با این وجود، در کسب تجربه طولانی مدت و پیشرفته جهت استفاده از این شیوه مدیریتی، هنوز موارد زیادی وجود دارد که سیاست های مدیریت منابع آب و مدیریت آنها، اغلب گزینه های متد را حتی اگر آنها واضح و اثبات شده و کارآمد باشند نادیده می گیرند. برای مثال، علیرغم سرمایه گذاری های در حال رشد در مدیزیت آب بر پایه شرایط طبیعت، شواهد نشان می دهد که این امرهنوز کمتر از 1 درصد کل سرمایه گذاری در زیرساخت های مدیریت منابع آب است.

1402/10/16استفاده از مطالب با ذکر منبع بلامانع است